Ondernemen als IT'er: waar ik sinds 2023 tegenaan ben gelopen

Toen ik begon wist ik vooral wat het bedrijf moest opleveren: opdrachtgevers die meer dan blij zijn als wij voor ze werken, en collega's die betaald krijgen naar de impact die ze bij die opdrachtgevers hebben. Daaronder liggen twee principes waar ik niet over onderhandel: kwaliteit en transparantie. Hoe het bedrijf eruit zou zien, daar had ik ook een idee over, en dat idee heb ik een paar keer moeten bijstellen.

In het begin richtte ik me op projecten voor directe klanten, als zakelijke dienstverlener, en ik zette sterk in op trainingen. Die trainingen bleken economisch niet gunstig. Er gaat veel tijd in de voorbereiding zitten, de marge is beperkt, een afzegging kost je direct omzet, het schaalt slecht en je hebt steeds weer nieuwe klanten nodig. Ik had er veel tijd en moeite in gestoken en toch ben ik ermee gestopt. Kill your darlings: als iets niet werkt, stop je ermee en steek je je tijd in iets anders of iets nieuws, ook als je er al veel in hebt zitten.

Dat snel schakelen en aanpassen hoort bij een eigen bedrijf, en het lastige is dat je onderweg je kern niet kwijt moet raken. Bij mij zijn het doel en die twee principes steeds gebleven, de vorm is veranderd. Nu is Argus IT een detacheringsbedrijf, en ik sta voor honderd procent achter het bedrijf zoals het er nu staat. Onze specialisten voegen bij een opdrachtgever iets toe, nu en de komende jaren.

Met die keuze werd Argus IT voor de wet ook iets anders. Zodra je mensen in dienst hebt die bij een klant werken onder leiding en toezicht van die klant, ben je voor de wet een uitlener, ook als het om gespecialiseerd security-werk gaat. Dat brengt een hele rij verplichtingen mee: je registratie bij de KVK, de Wtta met een toelating en een waarborgsom, de SFU (het fonds van de uitzendbranche), een verplicht pensioenfonds, de g-rekening en de sectorindeling voor de werknemersverzekeringen. Daar is genoeg over te zeggen voor een eigen blog, dus dat heb ik apart gezet: Van IT-bedrijf naar uitlener.

Met detachering als verdienmodel staat of valt alles met de mensen. Goede security- en IAM-specialisten vinden zonder recruitmentafdeling is lastiger dan ik had gedacht. Wat ik vooral doe is de directe aanpak op LinkedIn: echt zelf zoeken naar mensen met het profiel dat we nodig hebben en ze een persoonlijk bericht sturen.

LinkedIn Recruiter heb ik ook geprobeerd, maar daar heb ik mijn draai nog niet in gevonden. Vacatures plaatsen kan gratis of betaald, en in beide gevallen krijg je, wat je ook instelt, heel veel reacties van mensen die niet in Nederland wonen of werken. Die moet je allemaal doorlopen voordat je bij de bruikbare reacties bent.

De beste mensen zijn vaak niet de mensen die je het makkelijkst tegenkomt. Er zitten veel goede IT'ers verstopt bij een werkgever waar ze al jaren goed werk leveren, zonder dat ze zichzelf veel laten zien. Die vind je niet met een vacature, die moet je echt opzoeken.

Waar ik nu over nadenk, is adverteren op plekken waar de mensen die ik zoek echt zitten, zoals Reddit en vergelijkbare communities. Ik denk dat ik ze daar eerder tegenkom dan op een vacaturesite.

Heb je iemand gevonden, dan word je werkgever, en dat begint bij het arbeidscontract. Dat schrijf je niet even. We zijn begonnen met contracten in dagen, vier of vijf dagen per week. Minder focus op uren en meer op impact: dat idee vind ik nog steeds mooi, maar door de wetgeving en in de praktijk bleek het onhandig. Nu bieden we contracten van 32, 36 en 40 uur aan. Dat aantal uren is de intentie van de collega zelf, en daar zoeken we een opdracht bij. Kies je met een contract van 32 uur toch voor een opdracht van 36 uur, dan betalen we de extra uren uit. Daar zit wel een juridische kant aan. Volgens artikel 7:610b BW geldt een rechtsvermoeden: werkt iemand drie maanden lang structureel meer uren dan in het contract staat, dan wordt vermoed dat dat de echte arbeidsomvang is. Bij detachering, waar een klant soms gewoon 40 uur per week verwacht, moet je dat dus goed in de gaten houden.

Daarna wil je geregeld hebben wat er gebeurt als het misgaat. Als werkgever betaal je bij ziekte twee jaar lang loon door, minimaal 70 procent. Bij een klein bedrijf betekent één collega die langdurig uitvalt dat je salaris doorbetaalt terwijl er geen omzet tegenover staat, plus de kosten van re-integratie. Een verzuimverzekering is dan geen luxe. Wij hebben ervoor gekozen om in het eerste ziektejaar 100 procent door te betalen, en hebben de verzekering daarop afgestemd.

Na die twee jaar komt de WGA in beeld als iemand gedeeltelijk arbeidsongeschikt blijft. Als werkgever kies je of je dat risico publiek bij het UWV laat of zelf draagt als eigenrisicodrager, en dan zit je er tot tien jaar aan vast. Voor de werknemer zelf is er het WGA-hiaat: als de uitkering na een tijd overgaat in de lagere vervolguitkering, kan het inkomen flink dalen. Een WGA-hiaatverzekering dekt dat gat af en is iets wat je als werkgever kunt aanbieden. Wij hebben die voor onze collega's afgesloten.

Daarnaast heb je een beroeps- en bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering nodig, en klanten en brokers vragen daar vaak naar in hun contracten.

Bij onze verzuimverzekering zit de arbodienst inbegrepen: een ziekmelding geef je door in het portaal van de verzekeraar en die komt dan automatisch bij de arbodienst terecht. Los van verzekeringen ben je als werkgever ook verplicht een RI&E te hebben, een risico-inventarisatie en -evaluatie met een plan van aanpak. Voor een bedrijf waar vooral achter een scherm wordt gewerkt is dat goed te doen, maar het moet wel geregeld zijn.

Veel IT'ers verwachten een auto van de zaak, dus daar krijg je als werkgever ook mee te maken. Voordat een leasemaatschappij met je in zee gaat, word je financieel doorgelicht. Hoe het daarna gaat verschilt per maatschappij. Bij de onze werden we op basis daarvan goedgekeurd en kregen we een budget: het bedrag aan leaseverplichtingen waarvan zij denken dat we het kunnen dragen. Binnen dat budget kunnen we auto's nieuw of als occasion leasen, en zoveel als we willen, zolang het totaal eronder blijft.

Daarna komt de fiscale kant. Voor een elektrische auto met een eerste toelating in 2026 is de bijtelling 18 procent over de eerste 30.000 euro van de cataloguswaarde en 22 procent over de rest. In 2027 wordt dat 20 procent tot 30.000 euro en vanaf 2028 is het 22 procent zonder grens, net als voor een auto op benzine of diesel. Het percentage staat vast voor 60 maanden vanaf de eerste toelating. Rijd je tijdelijk in een andere auto, bijvoorbeeld een vervangende auto terwijl je eigen leaseauto bij de garage staat, dan geldt voor die periode de bijtelling van die auto, naar rato. Dubbele bijtelling voorkom je alleen als je je vaste auto echt inlevert, met sleutels en papieren, en dat schriftelijk vastlegt in de loonadministratie.

Voor elke auto die ook privé wordt gebruikt, woon-werkverkeer inbegrepen, corrigeer je in de laatste btw-aangifte van het jaar de btw die je over de auto hebt afgetrokken. Meestal gaat dat met een vast percentage van de cataloguswaarde inclusief btw en bpm: 2,7 procent voor een leaseauto of een auto waarop je bij aankoop de btw hebt afgetrokken, ook als de medewerker een eigen bijdrage betaalt, en 1,5 procent voor een auto die je zonder btw-aftrek hebt gekocht. Met een sluitende rittenregistratie mag je ook rekenen met de werkelijke privékilometers. Vanaf 1 januari 2027 komt daar voor auto's met uitstoot een pseudo-eindheffing van 12 procent over de cataloguswaarde bij, te betalen door de werkgever, ook bij een BV die de directeur-grootaandeelhouder een auto geeft. Auto's die al voor 2027 ter beschikking stonden, zijn vrijgesteld tot 17 september 2030. Op Prinsjesdag 2026 is voorgesteld om dat op te rekken tot 1 januari 2031, maar dat is nog niet aangenomen.

Zelf rijd ik in een Volvo V50 uit 2007, een youngtimer. De reden is simpel: hij doet het altijd. Eén keer niet, toen de radio ermee ophield en er een sluipstroom bleef lopen die de accu steeds leegtrok, en dat was opgelost door de accu los te koppelen en weer aan te sluiten. Voor een youngtimer is de bijtelling 35 procent over de dagwaarde in plaats van over de cataloguswaarde. In 2026 moet de auto daarvoor minimaal 16 jaar oud zijn. In het Belastingplan 2027 staat dat die grens in 2027 naar 17 jaar gaat en vanaf 2028 naar 20 jaar, met een tijdelijk gat voor auto's van ongeveer 2008 tot en met 2010, die in 2027 wel 17 maar in 2028 nog geen 20 jaar oud zijn. Dat voorstel moet nog door de Tweede en Eerste Kamer, maar een auto van 2007 valt in alle varianten onder de regeling. Omdat mijn auto al voor 2027 ter beschikking staat, valt hij voor de pseudo-eindheffing onder het overgangsrecht.

Dan de andere kant: werk vinden voor die collega's. Een goede opdracht moet aan meer dingen voldoen dan je denkt. Het tarief moet kloppen, de locatie moet te doen zijn en de werkomgeving moet leuk en interessant zijn, want je besteedt er een flink aantal uren per week. En voor enthousiaste IT'ers is de inhoud van de opdracht vaak het belangrijkst.

Het lastigste is de balans tussen wat je al kunt en waar je naartoe wilt. Je krijgt een opdracht omdat je ergens goed in bent, daar kijkt een klant naar. Maar als je alleen maar opdrachten doet waar je al goed in bent, sta je stil. Mijn collega's en ik willen groeien, dus ik zoek opdrachten die aansluiten bij wat we kunnen en waar ook ruimte zit om verder te komen.

En soms is er even geen opdracht. Dat is het grootste risico van detacheren met mensen in vaste dienst: het salaris loopt door, ook als er geen omzet tegenover staat. We hebben inmiddels veel geleerd over hoe je goed aanbiedt en hoe deze wereld werkt, en een nieuwe opdracht vinden heeft dan de hoogste prioriteit. Maar daar ben je niet acht of negen uur per dag mee bezig. De rest van de tijd pakken we projecten op, leren we voor nieuwe certificeringen, schrijven we blogs voor onze website en bouwen we dingen voor intern gebruik.

Is de opdracht rond, dan komen de contracten met de klant. Veel opdrachten lopen via een broker. Daar komt een eigen contract bij kijken en vaak een self-billing constructie, waarbij de broker de factuur namens jou opmaakt. Daar moet je boekhouding wel op ingericht zijn.

En dan de verwerkersovereenkomsten. Klanten sturen hun standaardversie mee en die teken je niet blind. Ik ben er een tegengekomen met onbeperkte aansprakelijkheid voor de verwerker. Dat is een risico dat je als klein bedrijf niet kunt dragen en ook niet kunt verzekeren, dus daar ga je over in gesprek voordat je tekent.

Salaris betaal je elke maand op een vaste datum, maar het geld voor de uren komt pas weken later binnen: eerst factureer je, dan loopt de betaaltermijn van de klant of de broker, en een deel gaat naar de g-rekening, waar het vaststaat. Dat moet gewoon in je planning zitten. Je moet goed begrijpen hoe het geld loopt en er bovenop zitten, want het gaat mis bij de kleinste dingen.

Een voorbeeld: een betaling liet twee maanden op zich wachten, omdat de opdrachtgever een verkeerd bedrag aan de broker had overgemaakt. Daardoor kwam het niet overeen met de factuur, en de broker communiceerde daar niet proactief over. Onze mails en telefoontjes werden genegeerd. Het ging om een verschil van nog geen 100 euro, en al die maanden heeft de broker op ons geld gezeten.

Het is geen makkelijke tijd om dit te doen. Volgens de Talent Monitor van HeadFirst en Intelligence Group lag het aantal geregistreerde opdrachten in het tweede kwartaal van 2026 zo'n 42 procent lager dan vier jaar eerder, en op elke opdracht komen meer aanbiedingen binnen. Het gemiddelde gerealiseerde uurtarief is in die periode nog wel gestegen, maar met zoveel concurrentie per opdracht merk ik in gesprekken dat er druk op tarieven staat.

Daarnaast is de overheid een grote inhuurder van IT'ers, en daar staan de budgetten onder druk. De Rijksoverheid gaf in 2025 ruim 3,2 miljard euro uit aan externe inhuur, waarvan een groot deel aan IT. Dat was de eerste daling in jaren, met ongeveer 11 procent. Volgens de begroting 2025 willen de kerndepartementen hun uitgaven aan inhuur tussen 2024 en 2027 ruwweg halveren, van 607 naar 268 miljoen euro.

Sinds 1 januari 2025 handhaaft de Belastingdienst weer op de Wet DBA, en dat merk je. Opdrachtgevers zijn voorzichtiger geworden met externe inhuur. In een enquête van Vereniging ZZP Nederland uit begin 2025 zei 59 procent van de ICT-zzp'ers negatieve gevolgen van de Wet DBA te merken, tegen 42 procent gemiddeld. Dat geldt ook voor mij. Werk ik als DGA zelf bij een opdrachtgever, dan wordt voor de Wet DBA op dezelfde manier als bij een zzp'er beoordeeld of er een gezagsverhouding is. Dat Argus IT een BV is met mensen in dienst, verandert daar niets aan.

En dan is er de Wtta, die juist de detacheringskant raakt, en dan vooral jonge bedrijven: wie personeel uitleent en eind 2026 nog geen vier jaar als uitlener staat ingeschreven, moet bij de aanvraag van de toelating in 2027 een waarborgsom van 100.000 euro storten. Hoe dat precies werkt staat in het blog over uitlenen.

In een markt met zoveel aanbieders wil je ook dat je naam echt van jou is. Dit najaar kwamen we een bedrijf in de IT tegen met een naam die sterk op de onze leek. Via een advocaat hebben we een sommatie gestuurd, en dat verloopt tot nu toe heel goed: de andere partij reageerde snel en constructief en kiest een nieuwe naam. Wat ik ervan heb meegenomen gaat vooral over wat je vooraf kunt doen.

Je handelsnaam is beschermd door de Handelsnaamwet. Die bescherming krijg je door de naam te gebruiken, niet door hem bij de KVK in te schrijven. Een jongere naam die gelijk is aan de jouwe of er maar weinig van afwijkt, mag niet als dat tot verwarring kan leiden. Wie er het eerst was telt dus, en dat moet je kunnen aantonen. Bewaar daarom vanaf dag één je eerste facturen, registraties en andere bewijzen van gebruik. Wil je meer zekerheid, leg je naam dan ook vast als merk bij het BOIP, het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom. Zo'n registratie geldt voor de hele Benelux, tien jaar lang, en daarna kun je hem verlengen. Zoek voordat je een naam kiest in het Handelsregister van de KVK en in het merkenregister van het BOIP, ook op namen die erop lijken. En kom je later iemand tegen die te dicht op je naam zit, wacht dan niet af en schakel een advocaat in die dit vak kent.

Leg vroeg vast wat je kern is, en wees bereid de vorm daaromheen aan te passen als iets niet werkt. Regel je verzuim- en aansprakelijkheidsverzekering voordat de eerste collega begint, lees contracten en verwerkersovereenkomsten zelf en wees kritisch voordat je tekent, neem je cashflow op in je planning, en zoek je naam op in het Handelsregister en het merkenregister van het BOIP voordat hij op je website staat. Gaan je collega's bij klanten werken, lees dan eerst het blog over uitlenen, want daar zitten de meeste verplichtingen met een deadline.

• Rendement: lagere bijtelling elektrische auto van de zaak verlengd
• Belastingdienst en VNA: uitvoeringsafspraak tijdelijk vervangend leasevoertuig
• SRA: welk btw-forfait voor een leaseauto?
• SRA: houd rekening met de 12% pseudo-eindheffing voor fossiele personenauto's
• Rendement: leeftijdsgrens youngtimerregeling stijgt minder hard
• Accountancy Vanmorgen: aanpassen youngtimerregeling zorgt voor praktische problemen
• Dirkzwager: handelsnaam en domeinnaam beschermen
• KVK: je merk registreren, dit zijn de voordelen
• ZiPconomy: interimmarkt vindt nieuw evenwicht (Talent Monitor, september 2026)
• Vereniging ZZP Nederland: zorg en ICT hard geraakt door handhaving Wet DBA
• Rijksoverheid: minder externe inhuur (jaarrapportage bedrijfsvoering 2025)
• Binnenlands Bestuur: aantal rijksambtenaren stijgt, externe inhuur licht gedaald
• Consultancy.nl: ministeries willen uitgaven aan externe inhuur halveren